آسمان گفتا برآمد زهره ام از بیم شاه

شکل جوزا کرد از تیغ هلال آسای من

هرکه بیند حشر را داند که جز بازیچه نیست

شورش بازار او با شورش هیجای من

نیست بی تقدیم علت گونه خضرای من

بدرگفتا خوین را با رای شه کردم قرین

هر مهی ناقص به کیفر زان شود اجزای من