گرنه دو صد دیدگان بدیش ز انجم

آب نساید کسی ز خدعه به هاوون

صبح ز قهرت چو جان تیره هامان

شام ز مهرت چو رای روشن هرون

جیش تو هرش زدی به چرخ شببخون

نی به جز ارکان تنی به عهد تو مسکین

نی به جز از یم دلی به عصر تو محزون