کشورت از قیدکید حادثه ایمن

از رگم آید چو خون ثنای تو بیرون

تاکه گر انبار پشت تاک ز عنقود

تا که نگونسار شاخ نخل ز عرجون

ملکتت از طیش جیش حادثه مامون

شعر من آن سرو بوستان معانی

چون قد خوبان به باغ مدح تو موزون