سخای طبع او فرمود خرم

که احمد با علی موسی به هارون

عطای دست او کرد آشکارا

بهر ویران که گنجی بود مدفون

بهر کشور که جانی بود محزون

قرین لطف او سوزنده قهرش

چو گلزاری مزین جفت کانون