وزدست خود عنان و ز آغوش خویش زین

بر توسنی نشسته که گفتی ز چابکی

یک آشیان عقابست از فرق تا سرین

برجستم و ز دیده خودکردمش رکاب

آوردمش به حجره و زان یادگار جم

بنهادمش به پیش لباف دو ساتکین

زان سرخ مشکبو که توگویی به جام او