گفتم ای ترک وقت طیبت نیست

کام را چون شکر کند شیرین

به شکرخنده گفت قاآنی

در بهار این قدر مکن تسخین

با کم و کیف بوسه کن تعیین

چند بوسم دهی بفرما هان

بچه نسبت دهی بیاور هین