باری زره نیامده بر در ستاد و گفت

لعلش سهیل و گشته ثریا در او مکین

رویش به زیر مویش گفتی که تعبیه است

روح القدس به دامت پتیاره لعین

بگشای چشم و آیینه چهر من ببین

روی من آینه است از آن پیش دارمت

تا بختت این سفر به سعادت شود قرین