شاه جهان گشای محمد شه آنکه هست

یک دسته سنبل از سر زلفین من بچین

تا چون به ری رسی عوض موی پرچمش

آویزی از بر علم شاه راستین

جاهش بر ازگمان و جلالش بر از یقین

شاهی که برگ و بار درختان به زیر خاک

گویند شکر جودش نارسته از زمین