تا حشر در امان بود از ترکتاز مرگ

یا لاغری که کشوری از وی شود سمین

هرگه کنم ثنای تو آید به گوش من

ز اجزای آفرینش آوای آفرین

گرگرد عمر حزم تو حصنی کشد حصین

از شوق طاعت تو سزد گر چو فاخته

با طوق زاید از شکم مادران جنین