نفس به یکسو نهاد حرمت دین مبین

مده لینی دراز چون امل اهل آز

مخرج ضادی غلیظ چون دل ارباب کین

موعد تریاک شد جبب سکون چاک شد

گفت که از ش دوپاس صرف یک الحمد شد

پاس دگر مانده است پاس نگهدار هین

بودم دل دل کنان کز صف پبشین چسان