ناگه پیری نزار پیرتر از روزگار

پاس دگر مانده است پاس نگهدار هین

بودم دل دل کنان کز صف پبشین چسان

رختم واپس کشد واهمه پیش بین

آمد و شد مرمرا جای گزین بر یمین

ماسکه رفته زکارگشته هردم آشکار

از ورمش جان فکار از هرمش دل غمین