بهر دعایی شدندگرم حنین و انین

من ز تحیر شده خنده زنان زیر لب

لیک لب از روزه ام تشنه ماء معین

چون گه ذکر قنوت هر تنی از اهل صف

من شده از کردگار مرگ ورا خواستار

پیر ز پروردگار ملتمس حور عین

ناوک نفرین من شد ز قضا کارگر