بذله ناسودمند نزد خرد دلنشین

پیر بدان ضرطه مرد رخت ازین ورطه برد

من شدم از وی خلاص او ز تکالیف دین

تاکی قاآنیا بذله سرایی که نیست

باش که وقت مشیب صید غزالان شوی

ای که زنی در شباب پنجه به شیر عرین

روز جوانی مزن طعنه به پیران که نیست