ایدر با که همنفس ایدون با که همنشین

زمزمه هردمم به لب از پی جام پر ز می

وسوسه بی حدم بدل از غم یار نازنین

کآیا آن فرشته خو در چه مکانش گفتگو

من دل در برم کنون زین غم گشته بحر خون

تا که ببوسدش غبب یا که بمالدش سرین

یابد چون پس ازخورش ساده ز باده پرورش