شرحی زین حکایتم پرسد خسرو گزین

هرچه غلط گمان مرا رفت به جای دیگران

بعد کنار و بوس شد آن همه با ویم یقین

وایدون خیره مانده ام تا چه دهم جواب اگر

آنکه بر آستان او بوسه همی دهد ینال

آنکه به خاک راه او سجده همی برد تکین