گر آب حیوان در جهان مغرب زمینش شد مکان

بربط مسیحا از نفس بزمش سپهر چارمین

غم گشته صبح کاذبی و اندوه نجم غاربی

صهبا شهاب ثاقبی وان هردو شیطان لعین

می آب حیوانست و هان در مشرق مینا مکین

مینا چه طفلی ساده رو کش گریه گیرد در گلو

هرگه که قلاشان کودستی کشندش بر سرین