هر کاو ترا گردید ضد کم زد و فاقت را به جد

کای خیره سر بر من نگر کای تیره دل زی من ببین

دری که تابان تر ز مه سازی شبیهش با شبه

آخر بگو وجه شبه چبود میان آن و این

آفات بر فوتش ممد آلام بر موتش معین

ای کت ز والا گوهری گردیده چرخ چنبری

چون حلقه انگشری گردان در انگشت کهین