بنشتم و نشاندم و بوسیدمش جبین

پی خسته دم گسسته کمر بسته بی قرار

می خورده ره سپرده عرق کرده خشمگین

برجستم و دویدم و پرسیدمش خبر

کاخر چگو نه یی چه شدت سرگذشت چیست

چونی چه روی داده چرایی دژم چنین

گفت این زمان مجال سخن نیست رو بهل