من نیز سبزکرده شاه ار شوم رواست

من از محمد عجم آن شاه راستین

حنانه را نواخت به الطاف خود رسول

تا در بهشت تازه نهالی شود رزین

در آستان شه که بهشتیست دلنشین

قاآنیا سخن به درازا کشید سخت

ترسم کزین ملول شود خسرو گزین