ترکیست دل آزار که در هر سر بازار

چون نافه مشکست جدا گشته ز آهو

چون کلب معلم که دود از پی آهو

دل از پی دلدار دوانست بهر سو

من از پی دل می دوم و دل ز پی او

با پنجه ی سیمن بتان پنجه محالست

تا زر به ترازو نبود زور به بازو