دامان و کنارم بود از خون دل آمو

از دوست جفابردن و خون خوردن و مردن

آنست مرا سیرت و اینست مرا خو

از حسرت نادیدن آن لعبت خوارزم

چون حلقه تهی شد دلم از فکر دو عالم

تا چنگ زدم در خم آن حلقه گیسو

در چشم ترم اشک رخ زرد فتاده