جستم و بنشاندمش به صدر و فشاندم

تافت بدانسان که گرد مه ز ترازو

یا نه تو گفتی به نزد خواجه رومی

زایمن و ایسرستاده اند دو هندو

گرد رهش به آستین ز طلعت نیکو

مانا نگذشت یک دو لمحه که بگذشت

آهش از آسمان و اشک ز مشکو