چهرش بغدادگشت و مژگان دجله

گرد رهش به آستین ز طلعت نیکو

مانا نگذشت یک دو لمحه که بگذشت

آهش از آسمان و اشک ز مشکو

رویش خوارزم گشت و دیده قراسو

در عوض مویه چشمه راند ز هر چشم

بر صفت دیده مویه کرد ز هر مو