گورکمند افکنم گوزن کمان کش

رنج کمان گو مخواه و زحمت بازو

گور وگوزنش منم به دیده و دیدار

گو منما در فراز و شیب تکاپو

کبک قدح خواره ام تذر و سخنگو

گفتمش ای ترک حق به سوی تو بینم

چون تو بسی شاکی اند از ستم او