حزم تو بر باد داد خاک ارسطو

شاخی گوهر دهد چو کلک تو نه کی

حاشا کلا چسان چگوهه کجا کو

عزم تو بر آب ریخت آب سکندر

گو نفرازد عدو به بزم تو رایت

گو نکند خصم در بر تو هیاهو

مرغ نیی کت بود هراس زمحندار