همه شیر سپید بارد ابر

باد گسترده در چمن دیباه

تخت کاووس گشته آن ز گهر

تاج طاووس گشته این زگیاه

که چو پستان زنگی است سیاه

کشتی ای از بخار را ماند

کش بود پشت باد لنگرگاه