ای ترا خسروان هفت اقلیم

کافرینش بدو برند پناه

لب گزان گفت عقل من که خموش

وحده لااله الا الله

دست برکش ستاده بر درگاه

خلق را پیش از آفرینش روح

داغ مهر تو بود زیب جباه