ذکر مدح تو بود در افواه

خلق را پیش از آفرینش روح

داغ مهر تو بود زیب جباه

صوت و حرف و کلام ناشده خلق

صف جیش تو از فراوانی

از فراهان رسیده تا به فراه

بر جمال و جلال و شوکت تو