کوه و هامون ز هول حمله تو

از کمینگه برون شوی ناگاه

خنجری چون جحیم درکف دست

چهره یی چون بهشت زیرکلاه

پر شود از خروش واویلاه

از هراس سنان تو به سپهر

بازگردد شعاع مهر از راه