خبر فسانه شمارد به صدهزار گواه

هرات راکه بود قلعه ستاره گرای

چسان نمود مسخر شه ستاره سپاه

بشیرگوید ای قوم تا نبیند کس

مگر نه خسرو گیتی ستان محمدشاه

به سرش تاج سعادت بود ز فر آله

شکوه شاه همین بس که از مهابت او