ز چیره دستی شه خیره مرزبان هری

گناه را نه مگر دوزخست باد افراه

بلی به دوزخ تفتیده می بسوزد مرد

چو بنگریش جری بر به ارتکاب گناه

چنانکه غیرامانش نه روی ماند و نه راه

زمان زمان پی پوزش به بارگاه ملک

دوان دوان زهری صف به صف سپید و سیاه