دست و پا می زدم از بهر شبق چون جولاه

میل شهوت به چه رو آری از جا جنبد

با چنان ناخوش رویی که بود شهوت کاه

تار و پود هوسم پاره شد از بس که به جهد

چون نجست آب ز فواره ام از عجز عجوز

لگدی زد که بجستم چو ز فواره میاه

آبرویم همه برخاک سیه ریخت چو دید