کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع نخست · شماره 57

مگر از زلف و رخش چشم خلای شده خلق

چهرهٔ قاآنیشاعر
قالبقصیده

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 54

    آری ابلیس کند آدمیان را گمراه

    #
  2. 55

    رویش از تازگی و طره اش از نیکویی

    #
  3. 56

    گفتی این صبح نشابورست آن شام هراه

    #
  4. 57

    مگر از زلف و رخش چشم خلای شده خلق

    انتخاب‌شده
  5. 58

    که یکی نیمه سپیدست و یکی نیمه سیاه

    #
  6. 59

    زیر مه بسته چهی ژرف و جهانی دل و دین

    #
  7. 60

    کرده ز آن زلف نگونسار نگونسار به چاه

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 57 از «قصیده شماره ۳۱۰ - د ر مدح شهنشاه ماضی محمدشاه غازی طاب ثراه گوید» است.