ز کردار بد گر پشیمان شوید

دل دام و دد شد پر از داغ و درد

ز کینه به اغریرث پرخرد

نه آن کرد کز مردمی در خورد

بنوی ز سر باز پیمان شوید

مرا نیست از کینه و آز رنج

بسیچیده ام در سرای سپنج