حاسدم گو تن ازین درد به بیهوده بکاه

این نه جادوست خداوندا کاین شاعری است

کس چنین در نتوان سفت مرا زین چه گناه

شفقت شاه فزاینده و انصاف توام

بهر اثبات خداوند و پی نفی شریک

لااله است همی تا بسر الاالله

دست این حادثه از دامن اقبال تو دور