زانسوی مکان قدرش انداخته مسند

زشتست براندام سهی جامه کوتاه

بر چهره اقبالش دولت شده شیدا

بر ساحت اجلالش گردون شده درواه

بیرون ز جهت جاهش افراخته خرگاه

ای با شرف قدر تو شاهان همه بنده

وی با فزع قهر تو شیران همه روباه