سایه را پیوسته تا در قعر چه باشد مکان

تا همی ببن خدو دست و عونست و جباه

از خدا خواهم سرایم در ثنایت شعرها

کت به وجد آرد روان چون مژده فتح هراه

روز و شب چون سایه خصمت باد اندر قعرچاه

شام احبابت چو صبح غره خوبان سپید

صبح اعدایت چو شام طره ترکان سیاه