ز جبهه نور جبین وز طرفه طرف کلاه

به جود دست و دلش فقر کان و بحر دلیل

به نور رای و رخش خسف ماه و مهر گواه

زهی گذشته ترا از کمال عز و شرف

به جنب جاه تو هیچست آسمان بلند

ولی عجب نه گر او مر ترا فزاید جاه

چنانکه صفر بود هیچ بر سبیل مثل