بزرگوارا هستم من از تو سخت دژم

اگر به عین عنایت کنی به کاه نگاه

شود ز خشم تو چون جسم بدسگال تو کوه

شود ز مهر تو چون بخت نیکخواه تو کاه

ولی چه سود که قادر نیم به باد افراه

نه بحر و کانم تا همچو بحر و کان بشوم

ز جود دست و دلت خوار و زار بیگه و گاه