غمزه او بی سبب خونخواره و دلدوز نیست

او چو شمع و لاله دارد رخ چرا افروخته

آب آتش را کند خاموش اینک آب چشم

در دل من آتشی از عشق یار افروخته

غالبا این شیوه از تیر امیر آموخته

معتمد آن اعتماد دولت شه کآسمان

خاک راهش را به صد ملک جهان نفروخته