رسید آنکو بمیرد زآب تیغش هرکه در عالم

نک ای فرمان روای هند بدرود کله کن هی

رسدآنکو خروش چنگ در گو شش سرود چنگ

رسید آنکو نوای نای در هوشش نوای نی

خلاف آنکه هم از آب باشدکل شئی حی

رسید آنکو سنان قهر آن شاخ الم را بن

رسید آنکو بهار عدل آن کشت ستم را دی