هم من از بهرت رباب آرم ز قول جانفزای

رغم زاهد را بیا تا یک دو روزی می خوریم

از سر طیبت که طیبت را ببخشاید خدای

هم تو بهر من شراب آور ز لعل می پرست

گه چو ساغر بر رخ من تو بخندی قاه قاه

گه چو مینا من بگریم از غم تو های های

مر مرا نقلی اگر باید ترا شیرین لبان