چون سلاح جنگ را بر جسم خود آراستی

حیرتی دارد خرد درکنه ذاتش کی رسد

خس کجا واقف ز قعر و عمق این دریاستی

باز ماند نه فلک از سیر و اختر از اثر

از تکاپو چون عنان پیچد به میدان نبرد

در تزلزل مرکز این توده غبراستی

درکمندش گردن گردان گردنکش بسی