در صف هیجا چو گردد یک جهت از بهر رزم

صفدر غالب هژبر بیشه هیجاستی

شعله تیغش بود دوزخ بر اعدایش ولی

از برای دوستانش جنهالماواستی

از محدد شش جهت ان صولتش برخاستی

چون رسد دست یداللهیش بمر تیغ دو سر

گاو ماهی را ز بیمش لرزه بر اعضاستی