خلعت یا نار کونی بر قدش کوتاستی

چون رسد دست یداللهیش بمر تیغ دو سر

گاو ماهی را ز بیمش لرزه بر اعضاستی

هرکه را زر قلب از خلت سرای این خلیل

این سیه رو ممکن مداح اندر عالمین

چشم دار مرحمت از عروه الوثقاستی