ز نیل سوده پیچان موج زن دریای نیلستی

گهی دور قمر را دود آتشگاه نمردی

گهی بر گرد گل ریحان بستان خلیلستی

گهی در بر کف موسی ترا گه طلعت یوسف

گهی در آتش وگاهی میان طشت خون اندر

سیاه و سوخته مانا سیاووش قتیلستی

چو تر گردد بریزد مشک از هم بس شگفت آید