به خلد و سلسبیلش راه نبود مرد عاصی را

سیاه و سوخته مانا سیاووش قتیلستی

چو تر گردد بریزد مشک از هم بس شگفت آید

به قید عاشقان ای زلف تر زنجیر پیلستی

تو عاصی از چه ردر پابن خلد و سلسبیلشی

تو را در سایه طاووس بهشت ای سایه طوبی

غلط گفتم که طوبی را به سر ظل ظلیلستی