تو را تا توده شنجرف اندر زیر نیلستی

بجز از سایه تو کی توان جستن عدیل تو

به روی یار خزم زی که بی یار و عدیلستی

مرا بر نیلیستی دیده شنجرفی به هجر اندر

قرامحمود یا خود شاملو ای طره جانان

سیه خیمه ترا اندر چه گلشن وز چه ایلستی

بیفشان خویش را تا گویمت تبت کجا باشد