که جانش به دوزخ گرفتار باد

که زو بود خسرو بگرم و گداز

فرستاد گوینده ای راز روم

که در خاک شد تاج شیروی شوم

سر دخمه او نگون سار باد

که دانست هرگز که سرو بلند

به باغ از گیا یافت خواهد گزند