پر عقده و خمی پر چین و چنبری

از اشک و چهر من بس سیم و زر تراست

جعدا به جان تو بیحد توانگری

چون چهره بخیل چون ساقه نخیل

پیرامن قمر از مشک هاله ای

برگردن پری از نافه پرگری

غایب بود غمم تا در مقابلی